جامرچ پایان

جومرچی های عزیز درود وسلام اینبار با یک بربست مانند  در خدمتم خوش حالی شما آرزو من است تندرست باشید .

                                           بهار آرزو

    زچپر استی گری   آغاز کارم          شده  در پیرسالی بخت   یارم

    دیگرهاروزجمعه رخصت ومن        به ترتیب برگه هارا می شمارم

    کنم  کاپی  کتاب  کودکان  را         سر  میز  معلم       ها    گذارم

   گهی زنگ تلفن  گاه    از در         به سرخاریدنم   فرصت  شمارم

    کلنگک  می کند  آمر  مکتب           که گویا تحصیلاتش  را  ندارم

  ندارم گله ی ازدو رونز دیک        همین گردون دون کردست زارم

    مراهست مدرک عالی علمی        چه کار آید  شهر وندی    ندارم

    زبانم پارسی ،روسی وپشتو        دراین  کشور یکی  ناید  بکارم

    گرفتارم که  گفتن  یاد  گیرم         زبان  را آزمون     باید  سپارم 

    خوشم درکشور امن وامانم         بچه ها گرم  ونرم  اندر    کنارم

     مراآینده ی تاریک وباریک        وترس از غربت  سنگ    مزارم

     بگیرم دست نیلاب عزیزم           مشاور  بری  اسرار   و   ستارم

     ز استبداد  همکیشان   قاتل           خراب وخسته  در  ملک   کفارم

      کدام سوخت جان وپیکرم را          نکردم  خدمتش من  شرم سارم

     بهار   آ رزو  ، آخر   ندارد          گذشت  پنجا  خزانم    نو بهارم

     سخن هاپرترازبربستم امروز       بماند  این  گپک   ها     یادگارم  

     رفیق لایق  و دانا کجا است         کند پاک از رخم گرد و  غبارم

     خبرم را  برید  بر رحمکیان        برای هر کدام من  جان  سپارم

     هولند 2011-12-02

نظرات ()

درود و سلام بر شما عزیزان که  در این خانه ی فقیرانه ام را می کوبید این بار با یک گدودی در خدمتم نامش را بعدا خواهم گذشات 

    این سرزمین خطه ی خون وخیانت است 

    این آب و خاک شاهد مرگ و شهادت است 

    باور نمی توان حتی ، گفتن نمی توان

    و شنیدن نمی توان 

    کین برگهای باغچه پر از شرارت است 

    و ،میوه های باغچه از بری غارت است

    صد سال واپسین حتی ، باصد هزار کین

    ازنخل ها ثمر شده است باز انگبین

    با قوم جیل زندگی برما حقارت است

    چون بر خیال ومغز شما هم نظارت است

    در سرزمین حنظله و سعدی وسینا

    دانش و گاه را حتی ،تکفیر کرده اند

    در سرزمین نیزک و خازک خیانت است

    در زاد گاه مهر لج است ولجاجت است 

    در سرزمین رودکی و حافظ  خیام 

    معلم می کشند، حتی متعلم می کشند

    آتش زنند نوشته ی آثار نیک را

    در میدهند خانه ی رعیت وبیک را

    ای هم خیال ها ،حتی به سال ها

    باشد معاملات سیه پشت بام ها

    این سرنوشت من و شما از دیانت است

    این جا جواب نیکی به خون وخیانت است

    پیوند های کهنه شده درد بی دوا،حتی 

    هر ناروا شده اینجا به ما روا

    عالم بکشتن ما بارها گواه

    وارونه تاریخی که دوامش امارت است

    بازار گرم ی کشتن ما در رقابت است 

    گر تن زکشتن است ای هم وطن بیا ،

    به کشتن دهیم تن 

    آنگه جواب قتل همان کشت وکشتن است 

    زین قتل های زنجیری یکباره رستن است

    مارا اگر نظر وعمل با طهارت است

    هر زره خاک و قطره ی آبی مهارت است

    از دین نشانه نیست ،حتی به بودن هم دین گمانه نیست

    روشن خیال وصادق و خا یین و حیله گر

    کشتن بنام دین در اینجا عبادت است 

    خود برتری به شیوه ی اوغانی عادت است 

نظرات ()

درود بر تمام مردم سرزمینم ،خویش وقوم جومرچم . غیابتم ازبی مهری نبود.گرفتاری های چندانی هم نداشتم . فقط مشکل این بود که توان سخن مدت شد از من رفته بود ،هرگاه قلم برمیداشتم سخن می گریخت ، هرگاه سخن می آمد معنی گم می شد .خواستم این معما را با این غزل بشکنم .اگر چه ازاین سروده دل خوشی ندارم ولی به یک فال نیک نیازمندم . قضاوتش حق ورای شماست یاریم دهید .

              سر مست من به مستی به هوای تاروچنگ است

             دمی  هستیم به هستی  به بقای بی   درنگ است

             چرس ، بنگ ، می و  مینا  کفر در رسم  وره ما

             کفر  فهم  آیین  ما  ،صلح  را صفای جنگ است

             همه  عاشقان ،بخوانند  سری  خان  دل  نوازی

             کین نسیم را معما ،  وزشش بهای  ننگ است

            مگذار  پای  کج  را    سر ی  سرزمین مزدا     !!!

            همه جای  شیرمردان  همه خانه ای پلنگ است

            منیگر به چشم تحقیر ، طرف قطره های  اشکم

            قطره قطره بحر باشد. ترس  دارمت نهنگ است

            به مقام عشق ای دل سنگ وسخره موم   گردد

           دست من بیبند آخر که زمانه  رنگ رنگ  است

           عزیزان گواه   باشید  که  دلم  گواهی  داده !!!

           دل  من  گواهی داده . که دل نیگار  تنگ است

           خبری نویست  مارا   .که  دیگر نوی   ندارد

           قیصه ای ردا و تزویرنزد عقل ما جفنگ است

          به خیال رحمکیان   همه  راه  و چاه ما را !!!

          ببرند شتاب یا دیر. کی روا، کی پای لنگ است

نظرات ()

  مدت هاست که از خدمت شما دورم بدین لهاظ عرض معذرت دارم و با یک سوغات ناچیز در خدمتم بیاد بهار ،ماه مارچ و عشق دهاتی با واژه های ناب دروازگی

      خاطرت دستهء من هست فرستام خپکی

                                            سوختم پیرشدم نیکی ندیمت گپکی

      تو ندومی شوَکی تاری سرت اومده بیم

                                      حیف اون  اومدنایم  که  نکردم  مرکی

       نمک عشق تو زخم دلم من سوخته است

                                           گاه  با بینمکی و گاه با پر   نمکی

       دیمت ای دور گپئ، ای خرکی  پرسیدی

                                    کاش میبیم من امون لهظه بجای خرکی

       صدکرت پوغومت کردم نرسوندن بخودت

                                   وای از آن نا رفیقی ، وای ازآن بی عمکی

        کاش  ازپرده برون گشتی  وباهم رفتیم

                                     پیش   آخند   سلیم   راز  بگفتیم    نرکی

        یا که بشکسته رواج وطن وخیر وخلاص

                                     پرزه راپورت ،به  خلقیی   زمان     ترکی

         این همه سهو وخطا کرد منه از تو جدا

                                    زخم  ناسور برایم شده  است   بیدرکی

         میوه عشق   زلیخا   بنومدن    خیرات

                               ودرکا ودرک  بیجا، نرسیمون  سرکی

تشریحات :

1- دسته: سوغات یا هدیه ِ که غیر خدا و دو، کسی دیگه خبر نشود

2- خپکی: در خفا یا پنهانی khapaki

3- فرستام: فرستادم

4- نیکی: لیکین

5- گپکی: با گپ یا گپی شدن gapaki

6- ندیمت :ندیدمت

7- ندومی: نمیدانی

8- شوکی :شبکی یا شبان گاه     shawaki 

9- تاری سرت: درمعنی مجازی ( برای رسیدن مطلب)

10- اومده بیم : آمده بودم

11- مرکی : ازدستم چیزی نیامد ( مردی نکردم) maraki

12- خرکی:  kharaki  درواز راه ماشین رو نداشت به راکبین می گفتند ره کی رهکی چند خیل بود نمونه : جره کی ،اسپکی وخرکی : جره کی آدم بدون خرجین با یک طیاق ،اسپکی ادم که سوار اسپ بود و خره کی کسی که با الاغ باردار راهی بود

13-پوغوم : پیام

14- کرت: بار دفعه

15- عمک :عمو یا کاکای هندی

16- نرکی : مردانه وار

17- مرکی: مردی

18- منه:  من را

19- بیدرکی:  بی خبری از احوال

20- ودرک: ودریدن واژه دروازگی  است، کابلی ها چور می گویند ولی چور بار معانی ودریدن را ندارد. باید در زبان فارسی دری هردو  کاربری داشته باشند. گردان چور با باکردن است ولی ودریدن خود قابل گردان است مانند.

من ودریدم

تو ودریدی

آنها ودریدند

در فرهنگ فارسی چون فرق میان زن مرد (مذکرومونث) نیست بدین لهاظ برای زن مرد نمونه یکیست مانند.

اوزن ودرید

او مرد ودرید

نظرات ()

یزدانپرستی
 

گفتار به نیکی
پندار به نیکی
کردار به نیکی
درس است مرا ز پیرزردشت
راه است مرا بدون  برگشت

هستیم  که  هست  زاد   آدم
خوش   بختی زاد او  مرادم
برهستی چو پای خود نهادم
آدم  گری  بوده  در   نهادم
گفتار به نیکی
پندار  به نیکی
کردار به نیکی
درس است مرا ز پیر زردشت
راه است مرا بدون بر  گشت

این    بود  نبود   در نبودم
این  نیستی هست در وجودم
ازخاک وگل  است تار  پودم
من نیستی ام که هستی بودم
گفتاربه نیکی
پنداربه نیکی
کرداربه نیکی
درس است مرا ز پیر زردشت
راه  است مرا بدون  برگشت

در نقش  زمانه  نقش   ما چیست
در  دیر  مغانه  فرش   ما چیست
در زمزمه  خانه  ارش ما چیست
در چنگ وچغانه مرش ما چیست
گفتاربه نیکی
پنداربه نیکی
کرداربه نیکی
درس است مرا ز پیر زردشت
راه است مرا بدون   برگشت

نابودی من  نشان    هستیست
هرجاکه بلندی است  پستیست
هرغم که به سررسیدمستیست
این کار گه ی خدا  پرستیست
گفتاربه نیکی
پنداربه نیکی
کرداربه نیکی
درس است مراز پیر زردشت
راه است مرا بدون  برگشت

نظرات ()

درود وسلام به تمام شما عزیزان جومرچی ،خواننده وبیننده این خانه محقراین بار برایتان یک غزل عاشقانه دارم امید وارم توانسته باشم دقایقی شما را به یاد معشوقه هایتان و دوره جوانی تان برده باشم

   ناز پرورده ی مازینت عالم گیر شد     حیف معشوقه ما بی خبر ازما پیر شد

   صرف شد عمرجوان درقدم باد بهار      تا به جوزا نرسیدیم  زمان  زنجیر شد

   ده وده داری همه واقف افسانه ما      عشق در دامن پاک صنما  تحقیر شد

   پیشوای ره معشوقه ی ما جرعه ناب     نیست در عالم ما حلقه ی ما بی پیر شد

   دیگران معرکه آرا شده اند ما معذور      میر جولانگه ی  ما آدم بی تدبیر شد

   عشق پاکیزه ما پاکیزه محروم ولی    آنکه ازروی ریا در همه جا تقدیر شد

   سر سودایی مارا کس به یک جونخرید     شکراین نوک قلم قصه ما تحریر شد

  تقصیرچرخ فلک دوری ما با معشوق   عمردر دوری وغربت به غمش آخرشد

   کی بردازمن مسکین پیامی به کلام     گویدش وصل تو ممکن نشدش کافرشد

   نام  او در غزلم زینت و  در  ابیاتم     متن اشعار م را چهره او تصویر شد

   هیچ تمکین، به خوبان نکند رحمکیان     به وفای تو کمر بست و غلام میر شد

                                                                30-11-2010   هالند

نظرات ()

            درود به تمام هم وطنانم ،بخصوص جوانای جومرچ !!! دیر شد که  بیایم این جا وبرایتان گپ نو داشته باشم ،با پوزش انشا الله بعداز این شتاب شتاب چیزی های اگر که کم بها ولی هم زمان با روند روزگار برایتان می نویسم یارزنده وصحبت باقی این هم سروده نو از کار های نیمه سیاسی  من         

                                         پندار تو

شعرتر تو زمزمه ای آبشار ماست

                                   هرواژه اش تبلوردشت ودیارماست

   پیوند ، فردهای تو دراعتقاد ما

                                  درسطرهای شعرتودستوریارماست

   ما را قریحه ی توبیاد آورنده است

                                  تشبیه تو مشابه این روزگارماست

   مضمون شعرتو مداوای درد هاست

                                  درهرپیام شعرتو، ده ها شعارماست

   هرفرد فرد شعرتوتشریح مدعاست

                                 تا خم رویم برتری جویان سوارماست

   نبض سروده های توکردار آدمهاست

                               پندارتو، نوشته ی سنگ مزار ماست

   مضمون نثرهای تولشکر شکن شوند

                                  سیلابه های نغزتو را اختیار ماست

   گـفتارتـو حقیقت دنیای دون ما

                                هربیت تو شگوفه ی از ابتکار ماست

   بنوشته ی توزنده کند یاد رفته ها (1)

                                 بسیارها شهید وهمین یادگار ماست (2)

یزدان را سپاس ، دهد عمر جاودان

                               با یک جهش، دشمن دیرین شکارماست .

(1) شهیدان زمان امین پلچرخی

(2) لطیف پدرام

نظرات ()

هم وطنان عزیز در این روز های ګرم تابستان به شما درود های فتغر فتغر. یک کمی وعده خلاف شدم باید اول تشریحات لازم را درمورد حجت جامرچ نشر می کردم، که برای نمیدانم هااز نشر باز ماند .چون آن نوشته آماده است برای نشرش مشکل ندارم  واکنون هم شمارا دعوت می کنم بخواندن یک پارچه شعر اله رش ( تصوفی وعشقی )

                                 داد خواه

          شاعر زبان ودل شاه تاج واین تختم

                  کوه وسخره ی سنګم داد خواه سرسختم

     عرصه ی خیالاتم بی کران و بی عیب است

                     عاشق نیکو کارم من همیشه   خوشبختم

     ساغر خموشم من کوزه در خروش آرم

                 باده و می وساغر کی توان  نګون   بختم

       نیست دار این دنیا در  درون  افکارم

                    بنګرم شه ی خوبان پا کشیده  از رختم

       پیر من  مراد من  عاقبت  نمیداند

                      صورت مراد من بر جګر  شده لختم

       نقش آدمی بر سنک عالیمان بی فرهنګ

                 دور دار ای رحمک این وآن تو از پختم  

نظرات ()

عزیزان جومرچی سلام های از جان ودلم را قبول نماید چند وقت حضوری شما عالی جنابان نبودم امید وارم  دراین مدت سلامت بوده وتمام عمر سلامت وسربلند باشید

دوستان عزیز من یک نوشته را که مدتی در ساختن ونوشتنش مصروف بودم حالا تمام شده وحضور شما عزیزا پیشکشش می نمایم فکر می کنم به خواندن ونظر دادن می ارزد نام این نوشته را من حجت جامرچ پایان ګذاشته ام خدا کند خوش شما هم بیاید

         حجت جامرچ پایان

    سیه چشمان تو مقبول ومخمور

                     زحوض شاه تا کلب شاه تو مشهور

    شوداز تو جواب داشته باشم

                     به این ارمان بی میرم ازتو من دور

    به میدګ دشت بیدودیګ تراشون

                          سفید خاکی زرویت ګشته پرنور

    به دشت لاله زاروپسته زارت

                          به شیدراغ وبهارانت تو مسرور

    زسنګاو جرک تا پسی پشته

                           دروګر داری وده ها تو مزدور

      به سیدون خمب ایلاتابه غولا

                         جوانای قیغری داری بهادور

     به پشت اسپ خود مخدوم میغداګ

                         پری کوهی را آوردبه تندور

     کرینګچ وبری آو سری ریګ

                        کلی خاتون بچاش ماننده ی حور

     سرای آغه پره ی سیدون پسی باغ

                        سری لوله هزارن کرده مهجور

      نمازګه چارچمن تا ګور باقی

                          همګی عاشقند تا پالبی ګور

      لودورګاو دوطرفش آسیاب است

                     به هر جویباراسیاب تاک انګور

      بچای دوج وکلولون ریګ باشه

                    مزاقی شوخ خوش قلبندو پرزور

      دهه را دووه ګویند چون قدیم است

                   سری ګور صفی سوزد بشب نور

       بغرمیرسنګ وتوتک تابروجت

                    همګی مردمت پرکارچون مور

       به کونخوف وپریخوف وبه خاخوف

                         علوفه هست وکاه است وګپاجور

        به کاه تون وسفیداروبه جیباغ

                        کشندچرخ وزننددوغ وبخیل کور

        به آوبوره دوپل است ودو سنګ پر

                      نمایم خدمتت یک نکته سانسور

        زآورینګی که اوبغنه جداکرد

                     همه از جن غولای زنګی منفور

         سری آوت ززمچ وسنګ آبر

                       هوایت سرد.زلال آبت زلازور

         زنابینا وقولا تا به باغا

                     پیوازی با نزل ګیریست منظور

         زیارت ګاه شش وسه ورس جلبند

                  سه ورسش می کند ناجوری راجور

          دوجلال ویک عبدال شاه مردان

                   جلال وخواجه ی سوزبوش پرشور

          به درغاج کوه زاګ وشاهی خونت

                      صدای کوګ وکفترفاخته وفور

          کنم وصفت که اوصافت بلند است

                        زخاکت کوزه می سازندوفغفور

          به بومک خواجه ی خضرتودیده

                    همان بابی رحمک هفت کرت خور

         به هفت پشت ضامن اولاده ی او

                    همان خضر که جاوید است ومقدور

         سرود آن بومک واودولیکک

                      بخواند ګلمای خود تادیدش ازدور

        زهفت تابچه اش میکرد شکوه

                        به ګلما توشه آورګشت مغرور

        ملا دهقان وجنګ آور واوستا

                        یکایک بچه هاراکرد معمور

      در این ده قوم افراد زبر دست

                    برای وصف خود هستند درخور

       اسول ،خواجه، کفتان و بخاری

                        حسن اولیا و شاهی منصور

         به کوه وسنګ وخاک تو بمیرم

                     غریبی رحمکت را زخم ناسور

         جوانای مابرای حفظ جومرچ

                        تبروتیشه راګیرند وساطور

          نوشتم حجت جامرچ پایان

               که باشیم بحری حفظش جمله مجبور

               تشریحات لازمه بعدا خدمت به نشر میرسد حالا بخدامی سپارمتان

نظرات ()

                         نوروز شد   خبر ندارم
              یک تاقی نو به سرندارم
             ای خاله مهربان دل سوز
             غیرتو  کسی  دیگرندارم

                                          «  ملا اسلام»

  عزیزان که انتظار مبارکباد گفتنم را در  نوروزروزشادی وخرسندی روزکه بالاخره ملل دنیا به رسمیتش شناخت روز که هر استلاگری که دستش رسید تا توانست در نابودیش بکوشید ولی این همه تلاش های شوم ناکام ماند وحقیقت پیروز شد ،نو روز ساخت انسان ها نیست نوروز ساخت طبعیت است که ما مستقیما با آن سرو کار داریم درست یادم هست زمان که در ولایت سغد تاجکستان بودم در رسانه ها اعلان شد که فریقه ی نو خواسته اسلام در اوغانستان قدرت را بدست دارند که منکر نوروز و منکراز خواب برخواستن حیات داران اند یک دوست تاجیکی که حدود۶۵ سال داشت با یک روحیه باور مند گفت : نوروز را هیچ کس چیزی کردن نمی تواند چون از مشکل های زیادی در طول تاریخ گذشته است مگر این طالبان می توانند صدای غوکان را خاموش کنند همان غوک ها میدانند که نوروز شده وبهار شده ...
 با معذرت که دیر شد اما اینجانب نورروزمیله گل جشن نوروز وبهاران ،جشن جمشیدی ودهقان را به تمام شما عزیزان مبارک می گویم واین سروده نوروزیم را برایتان پیشکش می کنم شاد وپیروز باشید

                               گل سرخ
                 

        شده  نوروزکنم هدیه  بیارم  گل  سرخ
        نقدجان هدیه کنم جان بسپارم گل سرخ
                   
        لب  جویبار  بشنی  بکنی  سبزه   تر
        سر من  صدقه توابر بهارم  گل سرخ

         به تو نوروز مبارک  و به من گفتن تو
         من امید دیگری جز تو ندارم گل سرخ

         شاخ  ملبیب  بلند و های و قو گفتن  تو
         غنچه ات بارنگوکه برگ بارم گل سرخ

          گوی ای های  مسافر بچه  را  باز بیار
          که  بیایم و بیارم به  تو یارم گل سرخ

           گرشودپیش خدای  ما  دعای  تو قبول

           تا ابد حلقه به دور تو نیګارم گل سرخ

           زگل نسترن و سوسن  وهم  یاسمنان

            به در خانه  وباغت بگذارم  گل سرخ

            جشن نوروزمبارک به همه کشت گران
             آورد فصل بهارم  که  بکارم  گل سرخ

             قوم جامرچ همه جا میله ی نوروزی کنید
             آرزو دیدن تان دل بی  قرارم   گل سرخ
                      

نظرات ()