جامرچ پایان

وبلاگ ادبی و فرهنگی است .

ماقوم تاجیکیم

 

                    دیریست اتفاق که مارا سزاست نیست

 

 

 

   هرپای راست گربرود، راه راست نیست

                                  آن نوردیده دیده مارا دواست نیست

 

   ماراجدال بی خودی درخود تنیده است

                           آنکس که خلق کرده این ماجراست نیست

 

   این دستگاه دانش وعقل و خرد پگاه

                                    اندر وجود معتبر کبریاست نیست

 

   برشش جهت ز دیده بیدار بنگریم

                            چشم که دیده بر دل دریای ماست نیست

 

   مادل  هزار بار ، به دلدار داده ایم 

                             آن دل درآرزوی کسی ناسپاست نیست

 

   آن یا که نسبت است مرا با گذشته ام 

                          جای دیگر که شوکت آن را بقاست نیست

 

   ما قوم تاجیکیم پریش اندرین سرا

                             دیریست اتفاق که مارا سزاست نیست

13/5/2012

                                     

  
نویسنده : ولی متولی رحمکیان ; ساعت ٥:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٢/٢٤
تگ ها :

نوروزی

 
 
     نوروز تان مبارک ،بهارتان نیکو وسال پیش رو تان پراز پیروزی باد.وصل عاشقان ،براورده شدن نیازی نیازمندان وبسر رسیدن غم غربت مسافران دعای شبا نه روزی ماست
 
 
                                 پرده ی آهنگ مان 

بازنوروزوبهاری بحروبر خواهد خواهد رسید    
 
                                   فیتنه  از فرهنگ  ما  بار دیگر  خواهد  رمید   

   باز  نوروز ولباس و جامه  های رنگ رنگ   
                                    دشمن  تاریخ  ما   پالان   خر خواهد   درید   

   ناکسان  تکفیر  دارند  جشن   جمشیدی    ما   
                                با چنین هم میهنان خون از جگر خواهد چکید   

   هرکی آتش بازی دارد نیست  او آتش  پرست   
                                  تا خیالی طالیبیست  سر را زتن خواهد برید    

    گر بداند از سری  آتش  چرا  ما می    پریم      
                             قاضی شرع از سری شب تا سحر خواهد پرید     

    گر ملای  ما  بداند  هفت  ما هر هفت  نیست     
                            میوه های هفت سین را خشک وترخواهد خرید    

    میری  نو روزی  ما بادوره ی پنج  روزه اش    
                              این  معمی  گوش  استبداد  کر  خواهد  شنید؟    
     
     از  نمای  بازیهای   کودکان   در   کوچه  ها    
                                       
                                   بر روند  زندگی   دل   بیشتر   خواهد    تپید    

    هرغرض گر بی غرض گردد به حال خاک من   
                                  از درون  خاک  من هر دم  گهر خواهد   پدید   

     با  سفارش های  و خشور ایران  دهقان ما    
                                  از کویر وشوره زارش هم ثمر خواهد که چید   

     بهمن وبرف زمستان جان صدها تن گیرفت    
                                 با بهاران این مصیبت ها به سر خواهد رسید   

    کبک راغ و ماهی جیهون  وبلبل های  باغ    
                                   دشت وصحرا لاله ها را بیشتر خواهد گزید    

   غوک های جویبارومورچه های زیر خاک    
                                    گوسپند گشنه  در کوه وکمر خواهد چرید     

   هرچه مخلوق خدای هست حتی قوم جیل     
                                         لذت از باد بهاری  بهرور خواهد چشید     

    راز وصل عاشقان در پرده ی آهنگ مان    
                                         بزم پیر و پیشوا را مکرر خواهد مرید     

    شعر حافظ شعر سعدی شعر مولانای بلخ     
                                 روح تازه  هستی را در بحر وبرخواهد دمید    

    گرنسازیم جنبش  نوروزی با پاکیزه  گی      
                                    خون مردم  پادشاه  بد سیر خواهد   مکید     

               باور ما رحمکیان  از قدیم   این بوده است     
               کین اهورا اهریمن از بوم وبر خواهد کشید    
 
 
  
نویسنده : ولی متولی رحمکیان ; ساعت ٧:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۱/٢
تگ ها :

نهال آرزو

بازهم درود وسلام فروان به همه ی شما جامرچی ها عزیزو عاشق با یک بربست غزل گونه در خدمتم تا نوروز و یک نوروزی دیگر شمارا به پروردگار نو روز می سپارم

 

                           نهال آرزو

   سرم سودای بازار تو کرده

                دل من شوق دیدار توکرده

   تنم را آتش عشقت گیرفته

               خدایم،من گیرفتار توکرده

   نهال آرزو یم برگ ریزان

               نیگاه  چشم خمار تو کرده

   غریبم هم مسافرازدیارم

               خرابم دست  خمار تو کرده

   خیالم روز شب داردعقب گرد

              دیگرگون حالم اخبارتوکرده

   نشستم سالهادرقول وجدان

               سیه روزم شب تارتو کرده

   هپنگ استم هپارت وهم هلیجی

                گجیرم عشق سرشارتوکرده

   سپاس بیکران ازرحمکیان

           که طبعش وصف گلزار تو کرده

 

 

 

 

 

 

 

 

  
نویسنده : ولی متولی رحمکیان ; ساعت ۱۱:٠٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/۸
تگ ها :

بهار آرزو

جومرچی های عزیز درود وسلام اینبار با یک بربست مانند  در خدمتم خوش حالی شما آرزو من است تندرست باشید .

 

 

                                           بهار آرزو

    زچپر استی گری   آغاز کارم          شده  در پیرسالی بخت   یارم

    دیگرهاروزجمعه رخصت ومن        به ترتیب برگه هارا می شمارم

 

    کنم  کاپی  کتاب  کودکان  را         سر  میز  معلم       ها    گذارم

   گهی زنگ تلفن  گاه    از در         به سرخاریدنم   فرصت  شمارم

 

    کلنگک  می کند  آمر  مکتب           که گویا تحصیلاتش  را  ندارم

  ندارم گله ی ازدو رونز دیک        همین گردون دون کردست زارم

 

    مراهست مدرک عالی علمی        چه کار آید  شهر وندی    ندارم

    زبانم پارسی ،روسی وپشتو        دراین  کشور یکی  ناید  بکارم

 

    گرفتارم که  گفتن  یاد  گیرم         زبان  را آزمون     باید  سپارم 

    خوشم درکشور امن وامانم         بچه ها گرم  ونرم  اندر    کنارم

 

     مراآینده ی تاریک وباریک        وترس از غربت  سنگ    مزارم

     بگیرم دست نیلاب عزیزم           مشاور  بری  اسرار   و   ستارم

 

     ز استبداد  همکیشان   قاتل           خراب وخسته  در  ملک   کفارم

      کدام سوخت جان وپیکرم را          نکردم  خدمتش من  شرم سارم

 

     بهار   آ رزو  ، آخر   ندارد          گذشت  پنجا  خزانم    نو بهارم

     سخن هاپرترازبربستم امروز       بماند  این  گپک   ها     یادگارم  

 

     رفیق لایق  و دانا کجا است         کند پاک از رخم گرد و  غبارم

     خبرم را  برید  بر رحمکیان        برای هر کدام من  جان  سپارم

 

     هولند 2011-12-02

    

  
نویسنده : ولی متولی رحمکیان ; ساعت ٩:٢۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٩/۱٧
تگ ها :

اینجا جواب نیکی به خون وخیانت است

 

درود و سلام بر شما عزیزان که  در این خانه ی فقیرانه ام را می کوبید این بار با یک گدودی در خدمتم نامش را بعدا خواهم گذشات 

 

    این سرزمین خطه ی خون وخیانت است 

    این آب و خاک شاهد مرگ و شهادت است 

    باور نمی توان حتی ، گفتن نمی توان

    و شنیدن نمی توان 

    کین برگهای باغچه پر از شرارت است 

    و ،میوه های باغچه از بری غارت است

    صد سال واپسین حتی ، باصد هزار کین

    ازنخل ها ثمر شده است باز انگبین

    با قوم جیل زندگی برما حقارت است

    چون بر خیال ومغز شما هم نظارت است

    در سرزمین حنظله و سعدی وسینا

    دانش و گاه را حتی ،تکفیر کرده اند

    در سرزمین نیزک و خازک خیانت است

    در زاد گاه مهر لج است ولجاجت است 

    در سرزمین رودکی و حافظ  خیام 

    معلم می کشند، حتی متعلم می کشند

    آتش زنند نوشته ی آثار نیک را

    در میدهند خانه ی رعیت وبیک را

    ای هم خیال ها ،حتی به سال ها

    باشد معاملات سیه پشت بام ها

    این سرنوشت من و شما از دیانت است

    این جا جواب نیکی به خون وخیانت است

    پیوند های کهنه شده درد بی دوا،حتی 

    هر ناروا شده اینجا به ما روا

    عالم بکشتن ما بارها گواه

    وارونه تاریخی که دوامش امارت است

    بازار گرم ی کشتن ما در رقابت است 

    گر تن زکشتن است ای هم وطن بیا ،

    به کشتن دهیم تن 

    آنگه جواب قتل همان کشت وکشتن است 

    زین قتل های زنجیری یکباره رستن است

    مارا اگر نظر وعمل با طهارت است

    هر زره خاک و قطره ی آبی مهارت است

    از دین نشانه نیست ،حتی به بودن هم دین گمانه نیست

    روشن خیال وصادق و خا یین و حیله گر

    کشتن بنام دین در اینجا عبادت است 

    خود برتری به شیوه ی اوغانی عادت است 

    

    

  
نویسنده : ولی متولی رحمکیان ; ساعت ٦:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/۱٥
تگ ها :

سرزمین مزدا

درود بر تمام مردم سرزمینم ،خویش وقوم جومرچم . غیابتم ازبی مهری نبود.گرفتاری های چندانی هم نداشتم . فقط مشکل این بود که توان سخن مدت شد از من رفته بود ،هرگاه قلم برمیداشتم سخن می گریخت ، هرگاه سخن می آمد معنی گم می شد .خواستم این معما را با این غزل بشکنم .اگر چه ازاین سروده دل خوشی ندارم ولی به یک فال نیک نیازمندم . قضاوتش حق ورای شماست یاریم دهید .

 

              سر مست من به مستی به هوای تاروچنگ است

             دمی  هستیم به هستی  به بقای بی   درنگ است

          

             چرس ، بنگ ، می و  مینا  کفر در رسم  وره ما

             کفر  فهم  آیین  ما  ،صلح  را صفای جنگ است

 

             همه  عاشقان ،بخوانند  سری  خان  دل  نوازی

             کین نسیم را معما ،  وزشش بهای  ننگ است

 

            مگذار  پای  کج  را    سر ی  سرزمین مزدا     !!!

            همه جای  شیرمردان  همه خانه ای پلنگ است

 

            منیگر به چشم تحقیر ، طرف قطره های  اشکم

            قطره قطره بحر باشد. ترس  دارمت نهنگ است

 

            به مقام عشق ای دل سنگ وسخره موم   گردد

           دست من بیبند آخر که زمانه  رنگ رنگ  است

 

           عزیزان گواه   باشید  که  دلم  گواهی  داده !!!

           دل  من  گواهی داده . که دل نیگار  تنگ است

 

           خبری نویست  مارا   .که  دیگر نوی   ندارد

           قیصه ای ردا و تزویرنزد عقل ما جفنگ است

 

          به خیال رحمکیان   همه  راه  و چاه ما را !!!

          ببرند شتاب یا دیر. کی روا، کی پای لنگ است

 

 

         

         

 

  
نویسنده : ولی متولی رحمکیان ; ساعت ۱:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٥/۱۳
تگ ها :

خپکی

 

  مدت هاست که از خدمت شما دورم بدین لهاظ عرض معذرت دارم و با یک سوغات ناچیز در خدمتم بیاد بهار ،ماه مارچ و عشق دهاتی با واژه های ناب دروازگی

 

      خاطرت دستهء من هست فرستام خپکی

                                            سوختم پیرشدم نیکی ندیمت گپکی

 

      تو ندومی شوَکی تاری سرت اومده بیم

                                      حیف اون  اومدنایم  که  نکردم  مرکی


       نمک عشق تو زخم دلم من سوخته است

                                           گاه  با بینمکی و گاه با پر   نمکی


       دیمت ای دور گپئ، ای خرکی  پرسیدی

                                    کاش میبیم من امون لهظه بجای خرکی


       صدکرت پوغومت کردم نرسوندن بخودت

                                   وای از آن نا رفیقی ، وای ازآن بی عمکی


        کاش  ازپرده برون گشتی  وباهم رفتیم

                                     پیش   آخند   سلیم   راز  بگفتیم    نرکی


        یا که بشکسته رواج وطن وخیر وخلاص

                                     پرزه راپورت ،به  خلقیی   زمان     ترکی


         این همه سهو وخطا کرد منه از تو جدا

                                    زخم  ناسور برایم شده  است   بیدرکی


         میوه عشق   زلیخا   بنومدن    خیرات

                               ودرکا ودرک  بیجا، نرسیمون  سرکی

تشریحات :

 

1- دسته: سوغات یا هدیه ِ که غیر خدا و دو، کسی دیگه خبر نشود

2- خپکی: در خفا یا پنهانی khapaki

3- فرستام: فرستادم

4- نیکی: لیکین

5- گپکی: با گپ یا گپی شدن gapaki

6- ندیمت :ندیدمت

7- ندومی: نمیدانی

8- شوکی :شبکی یا شبان گاه     shawaki 

9- تاری سرت: درمعنی مجازی ( برای رسیدن مطلب)

10- اومده بیم : آمده بودم

11- مرکی : ازدستم چیزی نیامد ( مردی نکردم) maraki

12- خرکی:  kharaki  درواز راه ماشین رو نداشت به راکبین می گفتند ره کی رهکی چند خیل بود نمونه : جره کی ،اسپکی وخرکی : جره کی آدم بدون خرجین با یک طیاق ،اسپکی ادم که سوار اسپ بود و خره کی کسی که با الاغ باردار راهی بود

13-پوغوم : پیام

14- کرت: بار دفعه

15- عمک :عمو یا کاکای هندی

16- نرکی : مردانه وار

17- مرکی: مردی

18- منه:  من را

19- بیدرکی:  بی خبری از احوال

20- ودرک: ودریدن واژه دروازگی  است، کابلی ها چور می گویند ولی چور بار معانی ودریدن را ندارد. باید در زبان فارسی دری هردو  کاربری داشته باشند. گردان چور با باکردن است ولی ودریدن خود قابل گردان است مانند.

من ودریدم

تو ودریدی

آنها ودریدند

در فرهنگ فارسی چون فرق میان زن مرد (مذکرومونث) نیست بدین لهاظ برای زن مرد نمونه یکیست مانند.

اوزن ودرید

او مرد ودرید


 

  
نویسنده : ولی متولی رحمکیان ; ساعت ۸:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱٢
تگ ها :

هویت تاجیکی

یزدانپرستی
 

گفتار به نیکی
پندار به نیکی
کردار به نیکی
درس است مرا ز پیرزردشت
راه است مرا بدون  برگشت


هستیم  که  هست  زاد   آدم
خوش   بختی زاد او  مرادم
برهستی چو پای خود نهادم
آدم  گری  بوده  در   نهادم
گفتار به نیکی
پندار  به نیکی
کردار به نیکی
درس است مرا ز پیر زردشت
راه است مرا بدون بر  گشت


این    بود  نبود   در نبودم
این  نیستی هست در وجودم
ازخاک وگل  است تار  پودم
من نیستی ام که هستی بودم
گفتاربه نیکی
پنداربه نیکی
کرداربه نیکی
درس است مرا ز پیر زردشت
راه  است مرا بدون  برگشت


در نقش  زمانه  نقش   ما چیست
در  دیر  مغانه  فرش   ما چیست
در زمزمه  خانه  ارش ما چیست
در چنگ وچغانه مرش ما چیست
گفتاربه نیکی
پنداربه نیکی
کرداربه نیکی
درس است مرا ز پیر زردشت
راه است مرا بدون   برگشت


نابودی من  نشان    هستیست
هرجاکه بلندی است  پستیست
هرغم که به سررسیدمستیست
این کار گه ی خدا  پرستیست
گفتاربه نیکی
پنداربه نیکی
کرداربه نیکی
درس است مراز پیر زردشت
راه است مرا بدون  برگشت


  
نویسنده : ولی متولی رحمکیان ; ساعت ٥:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٩/٢٢
تگ ها :

تمکین

 

 

درود وسلام به تمام شما عزیزان جومرچی ،خواننده وبیننده این خانه محقراین بار برایتان یک غزل عاشقانه دارم امید وارم توانسته باشم دقایقی شما را به یاد معشوقه هایتان و دوره جوانی تان برده باشم

 

   ناز پرورده ی مازینت عالم گیر شد     حیف معشوقه ما بی خبر ازما پیر شد

  

   صرف شد عمرجوان درقدم باد بهار      تا به جوزا نرسیدیم  زمان  زنجیر شد


   ده وده داری همه واقف افسانه ما      عشق در دامن پاک صنما  تحقیر شد


   پیشوای ره معشوقه ی ما جرعه ناب     نیست در عالم ما حلقه ی ما بی پیر شد


   دیگران معرکه آرا شده اند ما معذور      میر جولانگه ی  ما آدم بی تدبیر شد


   عشق پاکیزه ما پاکیزه محروم ولی    آنکه ازروی ریا در همه جا تقدیر شد


   سر سودایی مارا کس به یک جونخرید     شکراین نوک قلم قصه ما تحریر شد


  تقصیرچرخ فلک دوری ما با معشوق   عمردر دوری وغربت به غمش آخرشد


   کی بردازمن مسکین پیامی به کلام     گویدش وصل تو ممکن نشدش کافرشد


   نام  او در غزلم زینت و  در  ابیاتم     متن اشعار م را چهره او تصویر شد


   هیچ تمکین، به خوبان نکند رحمکیان     به وفای تو کمر بست و غلام میر شد

 

                                                                30-11-2010   هالند

 

  
نویسنده : ولی متولی رحمکیان ; ساعت ۱٢:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٩/٩
تگ ها :

تقدیم به استاد کریمی استالفی


            درود به تمام هم وطنانم ،بخصوص جوانای جومرچ !!! دیر شد که  بیایم این جا وبرایتان گپ نو داشته باشم ،با پوزش انشا الله بعداز این شتاب شتاب چیزی های اگر که کم بها ولی هم زمان با روند روزگار برایتان می نویسم یارزنده وصحبت باقی این هم سروده نو از کار های نیمه سیاسی  من         

                                         پندار تو

شعرتر تو زمزمه ای آبشار ماست

                                   هرواژه اش تبلوردشت ودیارماست

   پیوند ، فردهای تو دراعتقاد ما

                                  درسطرهای شعرتودستوریارماست

   ما را قریحه ی توبیاد آورنده است

                                  تشبیه تو مشابه این روزگارماست

   مضمون شعرتو مداوای درد هاست

                                  درهرپیام شعرتو، ده ها شعارماست

   هرفرد فرد شعرتوتشریح مدعاست

                                 تا خم رویم برتری جویان سوارماست

   نبض سروده های توکردار آدمهاست

                               پندارتو، نوشته ی سنگ مزار ماست

   مضمون نثرهای تولشکر شکن شوند

                                  سیلابه های نغزتو را اختیار ماست

   گـفتارتـو حقیقت دنیای دون ما

                                هربیت تو شگوفه ی از ابتکار ماست

   بنوشته ی توزنده کند یاد رفته ها (1)

                                 بسیارها شهید وهمین یادگار ماست (2)

یزدان را سپاس ، دهد عمر جاودان

                               با یک جهش، دشمن دیرین شکارماست .

 

(1) شهیدان زمان امین پلچرخی

(2) لطیف پدرام

                                

  
نویسنده : ولی متولی رحمکیان ; ساعت ۱۱:۳٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱۳
تگ ها :

← صفحه بعد